Lenticulair: narrowcasting in een oud jasje
LMRA-kaartjes op? Je kunt ze natuurlijk gewoon bijdrukken. Of... je voegt er een beetje 'lenticulaire magie' aan toe. Moet je eens zien wat er dan gebeurt.

LinkedIn-bericht van Jules Heijneman
Ik blijf ermee spelen.
Nog een keer. En nóg een keer.
Beeld naar links. Beeld naar rechts.
Gek eigenlijk, want zó bijzonder is zo’n lenticulair technisch gezien niet.
Maar toch heeft-ie iets magisch. Misschien omdat je denkt: ‘Zou er nu ineens iets anders verschijnen?’ Of juist omdat je precies krijgt wat je verwacht: ‘Ja hoor, daar is-ie weer.’
Of… omdat je zelf de controle hebt? Een keer géén scherm of algoritme dat bepaalt wat jij wanneer ziet, maar een klein stukje oldschool ‘narrowcasting’ dat je zelf bedient.
Als kind vond ik dat al geweldig. En blijkbaar ben ik daar nooit helemaal overheen gegroeid π
Wat nou als je de lenticulairtechniek gebruikt voor boodschappen die mensen allang kennen?
Neem het LMRA-kaartje π

Die LMRA-stappen kennen we inmiddels wel: we hebben ze al honderden keer gezien. Maar het interessante zit ‘m niet in die stappen. Het zit 'm in de guzen waarmee we die stappen soms negeren:
- ‘Ik-ben-zo-klaar.’
- ‘Dit-doe-ik-altijd-zo.’
- ‘Het-is-maar-heel-even.’
Die guzen zie je niet op zo’n LMRA-kaart, terwijl het probleem ‘m juist daar vaak zit.
Dus ja, je kúnt je standaard LMRA-kaart gewoon nog een keer bijdrukken. Maar als je 'm dan tóch maakt…
π Waarom zou je er dan niet een beetje magie in stoppen?
Standaard kaartje? Kan.
Narrowcasting? Best grappig.
Maar... doe mij maar lenticulair: narrowcasting in een oud jasje.
Maar goed, ik ben natuurlijk ook gewoon een boomer π
Nu jij!
Wat zou jij graag in lenticulair willen zien?
A. Cartoons
B. Disrupt-Then-Reframes
C. Werkinstructietekeningen
D. Iets anders
Bespreek het met je programmamanager of ga naar het hein-universum: